คลังนิยายระดับ Luxury
THE SCENT OF OLIVE AND SMOKE
กลิ่นมะกอกและควันไฟ
2 ♉ Taurus
AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction
©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
เรื่องย่อรวม
ตอนที่ 3 — “บ้านที่เริ่มเปลี่ยน”
— ตลาดเช้า
เสียงสะท้อนของฝีเท้าผู้คนและกลิ่นอายความสดใหม่ของพืชพรรณในตลาดยามเช้าแผ่ซ่านผ่านสายลมคมเย็นที่พัดมาจากทิศใต้ แสงอาทิตย์แรกของวันขับเน้นพื้นผิวหินแกรนิตของลานกว้างประจำเมืองให้เห็นเป็นสีส้มอ่อน ท่ามกลางความพลุกพล่านของแผงค้าและเสียงเจรจาพ่นภาษาท้องถิ่นอย่างเป็นธรรมชาติ ร่างสูงใหญ่ของภาม ธนบดินทร์ ยืนสงบนิ่งอยู่ใต้ชายคาไม้เก่าของร้านขายเครื่องเทศโบราณ เสื้อโค้ตสีเข้มคัตติ้งเนี้ยบของเขาถูกกลืนหายไปกับเงามืดของมุมตึก ทว่าท่วงท่าการยืนเหยียดตรงและการทอดสายตาที่นิ่งสนิทกลับสร้างระยะห่างที่ไม่มีใครกล้าก้าวข้ามเข้ามาโดยง่าย เขาเกลียดความวุ่นวายของสถานที่ที่มีประชากรหนาแน่นเช่นนี้ ทว่าแผ่นหลังบางของหญิงสาวที่กำลังก้าวเดินนำหน้าอยู่กลับรั้งให้เท้าของเขาไม่อาจขยับหมุนทางกลับไปที่รถคันหรูได้
ริสา ศุภดิษฐ์ ในชุดกระโปรงผ้าลินินสีครีมตัวยาวก้าวเดินละเลียดไปตามตะกร้าหวายที่บรรจุผลมะกอกสดหลากสายพันธุ์ ปลายนิ้วของเธอแตะลงบนผิวเรียบลื่นของผลไม้ทรงรีขนาดเล็กช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นขยับรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับชายชราผู้เป็นเจ้าของแผงค้า ท่าทางการชิมชีสท้องถิ่นที่ถูกตัดแบ่งเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมลูกเต๋าและการเอ่ยปากถามถึงแหล่งที่มาของน้ำผึ้งป่าด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและอ่อนหวาน บ่งบอกถึงความมีระดับที่ถูกบ่มเพาะมาอย่างดีทว่าเข้าถึงง่ายอย่างประหลาด ความสดใสตามธรรมชาติของเธอคล้ายจะดูดซับความกระด้างของบรรยากาศรอบตัวให้ละมุนลงช้าๆ จนสายตาของคนขายและผู้ผ่านไปมาเริ่มทอดมองคนทั้งคู่ด้วยความชื่นชม
“ภรรยาของท่านช่างเลือกสรรสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับมื้อเช้าเหลือเกินครับ”
คำทักทายภาษาท้องถิ่นจากชายชราคนขายผลมะกอกดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มซื่อๆ ขณะที่เขากำลังบรรจุผลมะกอกล็อตที่ดีที่สุดลงในถุงกระดาษสีน้ำตาล ริสาชะงักปลายนิ้วของเธอที่กำลังจะเอื้อมไปรับถุงนั้นเล็กน้อย ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีระเรื่อบางเบาภายใต้แสงแดดอุ่น ทว่าเธอกลับไม่ได้เอ่ยปากปฏิเสธคำเข้าใจผิดนั้น ทำเพียงแค่เบนสายตากลับมามองผู้เป็นอาที่ยืนอยู่ทางด้านหลังเพื่อดูปฏิกิริยาของเขา ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงเมื่อภามขยับก้าวเข้ามาใกล้จังหวะเดียวกับที่เธอถอยหลังครึ่งก้าว
ภามไม่ได้เอ่ยคำทักท้วงหรืออธิบายความจริงแก่คนแปลกหน้า แววตาคมกริบของเขาเพียงแค่กวาดมองใบหน้าของชายชราก่อนจะเลื่อนลงมาจับจ้องที่ดวงตากลมโตของหญิงสาวรุ่นลูกที่อยู่ใกล้เพียงลมหายใจผ่าน ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบสามปีขยับมือของเขาเข้าไปหยิบเงินสดในกระเป๋าเสื้อวางลงบนเคาน์เตอร์ไม้ด้วยท่าทีที่สุขุมและเป็นธรรมชาติอย่างที่สุด การยอมรับในความเงียบของเขาไม่ได้สร้างความอึดอัด ทว่ามันกลับส่งแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่ลึกซึ้งผ่านสายตาที่ประสานกันเนิ่นนานกลางตลาดเช้าที่เคยสับสนวุ่นวาย
— กลิ่นของเธอ
ความมืดมิดของค่ำคืนคืบคลานเข้าครอบครองคฤหาสน์หินโบราณเกือบทั้งหลังเมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาล่วงเลยผ่านเที่ยงคืน เสียงกลไกของประตูไม้โอ๊กบานหนาปิดลงอย่างเงียบเชียบพร้อมกับการกลับมาของเจ้าของบ้าน ภามเดินฝ่าความสลัวของโถงทางเดินกลางหลังจากเสร็จสิ้นการประชุมทางธุรกิจอันยาวนานในตัวเมือง เสื้อสูทสากลของเขาถูกพาดไว้บนท่อนแขนแกร่งช้าๆ ขณะที่ฝ่ามือขยับคลายปมเนกไทให้หลวมออกเพื่อระบายความเหนื่อยล้า พื้นผิวหินขัดเบื้องล่างยังคงเก็บงำความเย็นเยียบของอากาศภายนอกไว้ ทว่าเมื่อก้าวเข้าสู่พื้นที่ของห้องนั่งเล่นส่วนตัว เขกลับต้องหยุดฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน
แสงไฟสลัวจากดวงตะเกียงผนังที่ถูกเปิดทิ้งไว้ด้วยความใส่ใจทอดเงายาวของเฟอร์นิเจอร์ลงบนพื้นห้อง บนโซฟาบุผ้าลินินสีครีมตัวหนาที่ว่างเปล่าปรากฏผืนผ้าคลุมไหล่ไหมพรมเนื้อนุ่มสีเบจผืนยาวทิ้งตัวอยู่ครึ่งหนึ่ง ราวกับเจ้าของของมันเพิ่งขยับกายลุกออกไปไม่นานมานี้ ภามขยับก้าวเข้าไปใกล้เฟอร์นิเจอร์ชิ้นนั้นอย่างเชื่องช้า ระยะห่างระหว่างตัวเขากับวัตถุที่เป็นตัวแทนของหญิงสาวลดลงจนเหลือศูนย์เมื่อเขาเอื้อมฝ่ามือลงไปหยิบผืนผ้าหนานุ่มนั้นขึ้นมาถือไว้
กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าที่ผสมผสานกับความอบอุ่นจากผิวกายตามธรรมชาติของริสาลอยโชยขึ้นมาปะทะปลายจมูกของเขาอย่างแผ่วเบา มันเป็นกลิ่นที่จำเพาะเจาะจงและไร้ซึ่งความฉูดฉาดของน้ำหอมเคมีราคาแพง กลิ่นที่ค่อยๆ แทรกซึมเข้ามาร่วมในสเปซส่วนตัวของเขาในระยะหลังมานี้จนกลายเป็นความเคยชินที่น่ากลัว ชายหนุ่มใหญ่อาวุโสควรจะวางมันลงหรือส่งคืนให้กับแม่บ้านเพื่อนำไปซักทำความสะอาดตามวิถีปฏิบัติปกติของคนรักความสมบูรณ์แบบเช่นเขา
ทว่าภามกลับทำเพียงแค่ทรุดกายลงนั่งบนขอบโซฟาตัวที่เธอมักจับจองเป็นประจำ ฝ่ามือหนาของเขากระชับผืนผ้าลินินเนื้อนุ่มนั้นไว้ในอุ้งมือแน่นขึ้นเล็กน้อย สายตาคมเข้มทอดมองออกไปภายนอกหน้าต่างที่มืดมิดผ่านแนวต้นมะกอกที่สั่นไหวตามแรงลม จังหวะการหายใจของเขาเริ่มผ่อนลงช้าๆ และหนักแน่นอยู่ในความเงียบงันปนเปไปกับกลิ่นอายของเธอที่ยังคงตลบอบอวลอยู่บนนิ้วมือของเขาเนิ่นนานเกินกว่าที่เหตุผลทางตรรกะจะสามารถอธิบายได้
— น้ำมันมะกอก
แสงแดดสีทองสุดท้ายของวันขนานไปกับพื้นโลก สาดส่องผ่านประตูกระจกบานสูงของห้องครัวฝรั่งที่เชื่อมต่อกับสวนมะกอกด้านนอก กลิ่นขนมปังอบใหม่จากเตายังคงอบอวลอยู่ในอากาศ คลุกเคล้ากับกลิ่นควันจางๆ จากเตาผิงที่ถูกจุดขึ้นเพื่อไล่ความชื้นยามเย็น ภามยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์หินแกรนิตสีเข้ม บนพื้นผิวเรียบเนียนนั้นมีขวดแก้วคริสตัลขนาดเล็กที่บรรจุน้ำมันสีเขียวมรกตประกายทองวางอยู่เพียงขวดเดียว มันคือน้ำมันมะกอกล็อตแรกของฤดูกาลที่ถูกคัดสรรจากผลผลิตที่ดีที่สุดและผ่านกระบวนการหีบเย็นในวันแรก ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยแบ่งปันให้ผู้ใดนับตั้งแต่เรือนร่างของอดีตภรรยาลาลับจากโลกนี้ไป
ริสาก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของเคาน์เตอร์หิน สายตาของเธอจับจ้องที่ขวดแก้วโบราณนั้นด้วยความช่างสังเกต ปลายนิ้วบางของเธอยกขึ้นแตะที่ฐานขวดช้าๆ ทว่าสายตาคมกริบของผู้เป็นอาที่จ้องมองมาทำให้เธอเลือกที่จะชักมือกลับมาประสานกันไว้ที่หน้าตัก ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองมีเพียงความกว้างของโต๊ะหินแกรนิตคั่นกลาง ทว่าบรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วย sensual tension ที่หนาแน่นจนแทบไม่มีอากาศหายใจ
“ลองชิมดู”
เสียงต่ำของภามเอ่ยขึ้นเรียบๆ ขณะที่เขาส่งช้อนเงินคันเล็กที่บรรจุน้ำมันมะกอกใสกระจ่างชิ้นนั้นไปตรงหน้าของเธอ ริสาขยับก้าวเข้ามาใกล้ขอบโต๊ะอีกหนึ่งช่วงตัวจนลาดไหล่ของเธอแทบจะสัมผัสกับเงาของเขาที่ทอดลงบนโต๊ะ หญิงสาวอ้าปากรับรสชาติของเหลวสีทองนั้นอย่างเชื่องช้า ความนุ่มละมุนและความหอมสดชื่นของผลมะกอกสดกระจายฟุ้งอยู่บนลิ้นของเธอ ก่อนที่ความฝาดจางๆ จะตามมาเป็นเอกลักษณ์ บ่งบอกถึงความบริสุทธิ์อันเหนือระดับของมัน
“นี่คือล็อตแรกของปีใช่ไหมคะคุณอา”
คำถามที่แผ่วเบาของริสาเต็มไปด้วยความตระหนักรู้ เธอนิ่งสบสายตากับนัยน์ตาเรียบนิ่งของภามที่ไม่มีกระแสความหวั่นไหวใดๆ ปรากฏ ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบสามปีไม่ได้หลบเลี่ยงสายตาอันซื่อตรงของเด็กสาว ปลายนิ้วของเขาที่วางอยู่บนขอบโต๊ะหินขยับเลื่อนเข้าไปใกล้กับมือของเธอมากขึ้นจนเกือบจะแตะต้องผิวเนื้อซึ่งกันและกัน จังหวะการหายใจของคนทั้งสองขยับถี่ขึ้นเล็กน้อยตามแรงดึงรั้งของอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ใต้ความสุขุม
“ทำไมถึงให้หนูคะ ในเมื่อคุณอาไม่เคยให้ใครอีกเลย”
ริสาเอ่ยถามเสียงดื้อรั้นเงียบๆ ดวงตาของเธอต้องการคำตอบที่มากกว่าการดูแลตามมารยาทของผู้ใหญ่ ภามจับจ้องที่ริมฝีปากบางของเธอเนิ่นนาน ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมาสบกับนัยน์ตาคู่สวยของบุตรสาวของเพื่อนสนิทอย่างมั่นคง น้ำเสียงที่ส่งออกไปจากลำคอของเขานั้นต่ำลึกทว่าหนักแน่นในทุกพยางค์
“เพราะฉันอยากให้เป็นเธอ”
ประโยคสั้นๆ ที่ปราศจากการปรุงแต่งทางวรรณกรรมส่งผลให้ความเงียบในห้องครัวทวีความหนาแน่นขึ้นทันที ระยะห่างที่แท้จริงระหว่างหัวใจของคนทั้งสองถูกร่นเข้าหากันในวินาทีนั้นผ่านคำสารภาพที่เรียบง่ายที่สุด ริสาไม่ได้ขยับตัวก้าวถอยหนี ทว่าสายตาของเธอที่ทอดมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขากลับเป็นการประกาศตนว่าจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนี้อย่างไม่มีวันเปลี่ยนแปรอีกต่อไป
ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่
.⋆｡˚ หากความเจ็บปวดในหน้ากระดาษทำให้คุณเหนื่อยล้า... ลองเปลี่ยนมาสัมผัสความหฤหรรษ์ที่ปลุกเร้าทุกความรู้สึกดูไหม? เพราะที่นี่... เราไม่ได้มีเพียงเรื่องราวที่เย้ายวนใจ แต่เรามีความเร่าร้อนที่รอให้คุณมาพิสูจน์
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
AISOON • ไอศูรย์
