— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury
คลังนิยายระดับ Luxury
THE SCENT OF OLIVE AND SMOKE
2 ♉ Taurus
(กลิ่นมะกอกและควันไฟ)
AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction
©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 — “โรงบ่มไวน์”
บันไดหินโค้งทอดตัวลงสู่ความเงียบสงบของห้องเก็บบ่มไวน์ใต้ดินซึ่งตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง อุณหภูมิภายในห้องถูกควบคุมไว้ให้อยู่ในระดับที่เย็นเยือกและคงที่ ผนังหินศิลาแลงหนาทึบซับความชื้นจางๆ เอาไว้จนเกิดเป็นกลิ่นอายเฉพาะตัว แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากโคมไฟผนังสีส้มอมทองที่ติดไว้เป็นระยะ เผยให้เห็นแนวถังไม้โอ๊กฝรั่งเศสขนาดใหญ่ที่วางเรียงรายซ้อนกันขึ้นไปจนถึงเพดานสูงราวกับกำแพงเมืองโบราณที่พิทักษ์ความเงียบสงบมานานนับศตวรรษ
ภาม ธนบดินทร์ ก้าวเดินไปตามทางเดินแคบๆ ระหว่างแถวของถังไม้ด้วยจังหวะเท้าที่สม่ำเสมอและมั่นคง เสียงรองเท้าหนังของเขาบดลงบนพื้นหินแกรนิตสะท้อนก้องกังวานเบาๆ ก่อนที่เขาจะหยุดยืนลงตรงหน้าถังไม้โอ๊กล็อตพิเศษที่จารึกตัวเลขปีคริสต์ศักราชเอาไว้ด้วยหมึกสีเข้ม ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนพื้นผิวไม้ที่สากและเย็นเยือก ลูบไล้ไปตามรอยเสี้ยนอย่างเชื่องช้า แววตาสุขุมคู่นั้นทอดมองความมืดมิดที่โอบล้อมรอบตัวราวกับกำลังรับฟังเสียงการเคลื่อนไหวของของเหลวที่อยู่ภายใน
ริสา ศุภดิษฐ์ ก้าวตามหลังมาอย่างเงียบเชียบ ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาในตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่คืบ ขยับเข้าใกล้จนผ้าลินินเนื้อดีของชุดกระโปรงสีครีมที่เธอสวมใส่แทบจะปัดผ่านท่อนแขนเสื้อสูทของเขา กลิ่นชาอ่อนๆ ที่ฝังลึกอยู่ในผ้าพันคอของเธอโชยขึ้นมาปะทะกับกลิ่นไวน์ดิบและกลิ่นไม้เก่าในอากาศ สร้างความอบอุ่นสายหนึ่งขึ้นมาในความหนาวเหน็บอย่างน่าประหลาด หญิงสาวจ้องมองตามสายตาของเขาไปยังถังไม้เบื้องหน้าด้วยความสนใจ
“ไวน์บางชนิดรีบเปิดไม่ได้”
ภามเอ่ยขึ้นช้าๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำลึกของเขาถูกกรองผ่านความเงียบของห้องใต้ดินจนดูนุ่มนวลกว่าปกติ เขาหยิบแก้วคริสตัลทรงกว้างขึ้นมา รินของเหลวสีทับทิมเข้มจากท่อชิมลองลงไปเพียงเล็กน้อย ก่อนจะขยับข้อมือหมุนแก้วไวน์ช้าๆ ใต้แสงไฟสลัว แสงสีแดงประกายส้มทอดเงาวับแวมลงบนผิวแก้มของเด็กสาวที่กำลังยืนมองอยู่
“เวลาจะดึงรสจริงของมันออกมาเอง ยิ่งปล่อยให้อยู่ในความมืดและความสงบนานเท่าไหร่ รสสัมผัสที่ซ่อนอยู่ข้างในก็จะยิ่งเข้มข้นและหลอมรวมกันจนกลายเป็นเนื้อเดียวอย่างสมบูรณ์แบบ”
เขากล่าวต่อโดยไม่เปิดโอกาสให้ความเร่งรีบใดๆ เข้ามารบกวน จังหวะการหายใจของเขาคงที่และลุ่มลึก สายตาคมปลาบละจากแก้วไวน์ในมือแล้วเลื่อนกลับมาจับจ้องที่ดวงหน้าหวานของริสาตรงๆ แสงเงาจากโคมไฟด้านบนทอดลงบนดวงตาของเขาจนมองเห็นความนิ่งสนิทที่ยากจะคาดเดาความรู้สึกข้างใน
ริสามองสบสายตาของเขาเงียบๆ ดวงตาคู่สวยสะท้อนประกายไฟสีส้มดวงเล็กๆ เอาไว้ภายใน ปลายนิ้วของเธอขยับไล่ไปตามขอบราวเหล็กกั้นที่อยู่ข้างกายอย่างเชื่องช้า ลมหายใจของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงหยดน้ำความชื้นที่ตกลงกระทบพื้นหินไกลออกไป
“คนก็เหมือนกันไหมคะ”
คำถามนุ่มนวลทว่าตรงไปตรงมาหลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอ แววตาของเด็กสาววัยยี่สิบปีเต็มไปด้วยความนิ่งสงบแฝงความดื้อรั้นที่ไม่มีอาการหลบเลี่ยง เธอก้าวเข้าหาเขาอีกครึ่งก้าว จนกระทั่งเงาของเธอทาบทับลงบนเงาของเขาบนพื้นหินอย่างสมบูรณ์
มือของภามที่กำลังหมุนแก้วไวน์หยุดนิ่งไปในวินาทีนั้น ปลายนิ้วของเขาที่จับก้านแก้วคริสตัลกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย สายตาของเขาไม่ได้ละไปจากดวงหน้าของเธอแม้แต่ขีดเดียว ความเงียบอันยาวนานก่อตัวขึ้นระหว่างระยะห่างที่เกือบจะชิดกัน มีเพียงกระแสความร้อนจางๆ จากร่างกายที่ส่งผ่านถึงกันในความเย็นยะเยือกของโรงบ่มไวน์
…..
แสงแดดอ่อนยามบ่ายส่องผ่านม่านลูกไม้สีนวลเข้ามาในห้องพักปีกตะวันออก ละอองฝุ่นหลังฝนตกเต้นระบำอยู่บนลำแสงสีทองที่ทอดผ่านเตียงนอนสี่เสา ริสานั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้บุผ้าไหมโบราณ เบื้องหน้าของเธอคือโต๊ะรีดผ้าขนาดเล็กที่แม่บ้านนำมาจัดเตรียมไว้ให้ ปลายนิ้วของเธอจับประคองเตารีดเหล็กหล่อที่ส่งไอร้อนจางๆ เคลื่อนผ่านเนื้อผ้าฝ้ายสีขาวบริสุทธิ์ของเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เธอหยิบมาจากห้องแต่งตัวของภามเมื่อช่วงสาย
เสื้อเชิ้ตตัวนั้นมีรอยตะเข็บกระดุมเม็ดที่สามค่อนข้างหลวมเนื่องจากความละเลยของพนักงานทำความสะอาด ริสาใช้เข็มเล่มเล็กและด้ายสีเดียวกันซ่อมแซมมันด้วยความประณีต ทุกฝีเข็มที่แทงผ่านเนื้อผ้าเป็นไปอย่างเชื่องช้าและตั้งใจ กลิ่นสบู่สะอาดและกลิ่นน้ำมันมะกอกจางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของภามยังคงตกค้างอยู่บนเส้นใยผ้า มันลอยขึ้นมาโอบล้อมรอบตัวเธอราวกับอ้อมกอดที่มองไม่เห็น
เสียงประตูห้องเปิดออกเบาๆ โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ภามก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเด็กสาวด้วยท่าทางสง่างาม เสื้อสูทตัวนอกของเขาถูกถอดออกเหลือเพียงเสื้อกั๊กสีเข้มที่เน้นแผ่นหลังกว้าง สายตาของเขาสะดุดลงที่ภาพของริสาซึ่งกำลังยกเสื้อเชิ้ตของเขาขึ้นตรวจเช็กความเรียบร้อยใต้แสงแดด
“เธอทำ?”
ภามเอ่ยถาม น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความประหลาดใจทว่ายังคงความราบเรียบเอาไว้ เขาเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างโต๊ะรีดผ้า สายตาทอดมองปลายนิ้วของเธอที่กำลังจัดปกเสื้อของเขาให้เข้าที่ ท่วงท่าของเธอช่างดูเป็นธรรมชาติและกลมกลืนไปกับห้องพักขนาดเล็กแห่งนี้จนน่าประหลาด
“หนูไม่ชอบให้ของของคุณอาดูไม่สมบูรณ์ค่ะ”
ริสาเงยหน้าขึ้นตอบ พลางส่งเสื้อเชิ้ตที่รีดจนเรียบกริบไม่มีที่ติคืนกลับไปให้เขา ฝ่ามือของเธอยกขึ้นปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากช้าๆ แววตาของเธอไม่มีความขัดเขิน มีเพียงความต้องการที่จะดูแลในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่แสดงออกอย่างชัดเจน
ภามรับเสื้อเชิ้ตตัวนั้นมาถือไว้ ปลายนิ้วของเขาแตะถูกปลายนิ้วของเธอโดยบังเอิญในจังหวะที่ส่งผ่านเนื้อผ้า ความอบอุ่นจากผิวเนื้อของเด็กสาวซึมซาบเข้าสู่ฝ่ามือหนาของเขา ทิ้งความรู้สึกอุ่นซ่านค้างอยู่นานหลังจากที่เธอถอนมือกลับไป เขาไม่ได้กล่าวคำขอบคุณหรือวิพากษ์วิจารณ์ใดๆ เพิ่มเติม มีเพียงสายตาที่เข้มขึ้นชั่วขณะก่อนที่เขาจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเสื้อเชิ้ตในมือ
ทว่าในเช้าวันต่อมา บานประตูห้องพักฝั่งตะวันออกของริสาเปิดออก และพบเสื้อเชิ้ตผ้าลินินสีเข้มและสีอ่อนอีกสามสี่ตัว ถูกนำมาวางพาดไว้บนพนักเก้าอี้หน้าห้องอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีโน้ตข้อความหรือคำสั่งใดๆ ทิ้งไว้ มีเพียงรอยยับจางๆ ที่บ่งบอกว่าเจ้าของของมันตั้งใจนำมาวางไว้ด้วยตนเองก่อนที่แสงแรกของวันจะมาถึง
…..
สายลมพายุพัดกระหน่ำเข้าใส่บานหน้าต่างกระจกหนาของคฤหาสน์หินอย่างบ้าคลั่งในช่วงกลางดึก เสียงฝนตกหนักสลับกับเสียงฟ้าร้องไกลออกไปดังก้องกังวาน ก่อนที่ระบบกระแสไฟฟ้าทั้งหมดของคฤหาสน์จะดับวูบลง ส่งผลให้ความมืดมิดอันสมบูรณ์เข้าครอบครองพื้นที่ทุกตารางนิ้ว มีเพียงแสงสีส้มแดงจากการเผาไหม้ของท่อนไม้โอ๊กในเตาผิงกลางห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ที่ยังคงส่งประกายวับแวมและให้ความอบอุ่น
ริสานอนหลับใหลอยู่บนโซฟาบุผ้าลินินสีครีมตัวยาวหน้าเตาผิง ลมหายใจของเธอเข้าออกอย่างสม่ำเสมอและเชื่องช้า บนตักมีหนังสือปกหนังโบราณกางค้างอยู่ ปลายนิ้วของเธอผ่อนคลายหลวมๆ อยู่บนหน้ากระดาษ แสงไฟจากเตาผิงทาบเงาของเปลวเพลิงที่ไหวระริกลงบนดวงหน้าเนียนละเอียด ขับเน้นริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อให้ดูเด่นชัดขึ้นในความสลัว
ภามเดินก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างเงียบเชียบในความมืด แสงไฟจากเตาผิงสะท้อนให้เห็นร่างสูงใหญ่ที่เยื้องกรายเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างโซฟา สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างบางที่กำลังอยู่ในห้วงนิทรา นิ่งนานจนเกิดเป็นความสงบอันลึกซึ้ง ความผ่อนคลายที่ปราศจากการระแวดระวังของเธอทำให้หัวใจของชายวัยสี่สิบสามปีขยับไหวด้วยจังหวะที่แปลกไปจากเดิม
เขาค่อยๆ ทรุดตัวลงนั่งบนขอบโซฟาว่างข้างๆ ร่างของเธออย่างเชื่องช้า น้ำหนักของตัวเขาทำให้เบาะลินินยุบตัวลงเล็กน้อย ส่งผลให้ร่างบางของริสาขยับเอียงเข้าหาจุดศูนย์กลางโดยไม่รู้ตัว ภามเอื้อมมือหนาไปหยิบผ้าห่มขนแกะผืนหนาที่ตกอยู่ตรงปลายเท้า ขยับดึงมันขึ้นมาห่มคลุมไหล่บางของเธออย่างแผ่วเบาและระมัดระวังที่สุด
ปลายนิ้วของเขาเฉียดผ่านผิวแก้มอุ่นของเธอช้าๆ กระแสความร้อนจากร่างกายของเด็กสาวแผ่ซ่านเข้าสู่ผิวเนื้อของเขา จังหวะการหายใจของภามสะดุดลงเล็กน้อยเมื่อใบหน้าของริสาขยับซุกเข้าหาฝ่ามือของเขาที่วางอยู่ใกล้ๆ ราวกับจะแสวงหาความอบอุ่นที่มากกว่าเดิม ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งสองลดลงจนลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดเส้นผมอ่อนนุ่มตรงหน้าผากของเธอ
เขาไม่ได้ขยับถอยหนี และไม่ได้ปลุกให้เธอตื่นขึ้นมารับรู้ ชายหนุ่มเพียงแต่นั่งนิ่งสนิทอยู่ตรงนั้น ปล่อยให้ความมืดและเสียงไม้แตกในเตาผิงทำหน้าที่เป็นพยานในความเงียบ ดวงตาคู่คมจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากของเธอและจังหวะอกที่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ นานเกินกว่าที่ควรจะเป็นสำหรับผู้ปกครอง และนานเกินกว่าขอบเขตของความใจเย็นที่เขาเคยยึดมั่นมาตลอดชีวิต
…..
แสงแรกของวันใหม่เริ่มจับขอบฟ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มปนเทา ละอองฝนภายนอกซาลงเหลือเพียงความชื้นแฉะที่เกาะอยู่ตามใบมะกอกในสวน ด้านในคฤหาสน์ ความร้อนจากเตาผิงมอดดับลงเหลือเพียงถ่านแดงที่ส่งควันบางเบาพวยพุ่งขึ้นสู่ปล่องไฟ กลิ่นควันไม้จางๆ ผสมผสานกับกลิ่นผ้าลินินอุ่นๆ ที่ยังเก็บกักอุณหภูมิจากร่างกายของคนสองคนเอาไว้
ริสาเริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นเมื่อความเย็นของอากาศตอนเช้าตรู่เข้ามาแทนที่ ความรู้สึกแรกที่สัมผัสได้คือความหนักแน่นของผ้าห่มขนแกะที่คลุมอยู่บนบ่า และกลิ่นอายอันคุ้นเคยที่ไม่ได้มาจากตัวเธอเอง หญิงสาวขยับเปลือกตาขึ้นช้าๆ สายตากวาดมองความว่างเปล่าข้างกาย พื้นที่บนโซฟาที่เคยยุบตัวลงในตอนกลางดึกบัดนี้คืนรูปกลับมาเป็นปกติแล้ว
ทว่าสิ่งที่ปรากฏอยู่บนโต๊ะไม้เตี้ยข้างโซฟากลับเป็นแก้วเซรามิกสีเข้มซึ่งมีน้ำชาสมุนไพรยังคงส่งควันกรุ่นลอยละล่องอยู่จางๆ ถัดไปมีรอยกดทับเล็กๆ บนหมอนอิงคล้ายมีคนเคยนั่งพิงอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน ริสาเอื้อมมือไปแตะแก้วชาช้าๆ ความอุ่นของมันส่งผ่านปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจ เธอยกมันขึ้นจิบ พลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่เห็นทิวทัศน์สวนมะกอกสีเงินทอดยาวสุดลูกหูลูกตา
ไม่มีเสียงฝีเท้าของภามอยู่ในบริเวณนั้นอีกต่อไป เขากลับเข้าไปอยู่ในพื้นที่ทำงานส่วนตัวก่อนที่เธอจะลืมตาตื่น แต่ร่องรอยของความเอาใจใส่ในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาทิ้งไว้กลับเด่นชัดและหนาแน่นจนอวลอยู่ในชั้นบรรยากาศ ริสารู้ดีว่าความเงียบระหว่างเธอและเขาในบ้านหลังนี้ไม่ได้มีความหมายเหมือนเดิมอีกต่อไป มันไม่ใช่ความสงบของคนแปลกหน้า แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการแทรกซึมที่ฝังรากลึกลงไปในชีวิตของกันและกันทีละน้อย โดยที่ไม่มีใครคิดจะขัดขืน
นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น
เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:
• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน
ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่
.⋆｡˚ หากความเจ็บปวดในหน้ากระดาษทำให้คุณเหนื่อยล้า... ลองเปลี่ยนมาสัมผัสความหฤหรรษ์ที่ปลุกเร้าทุกความรู้สึกดูไหม? เพราะที่นี่... เราไม่ได้มีเพียงเรื่องราวที่เย้ายวนใจ แต่เรามีความเร่าร้อนที่รอให้คุณมาพิสูจน์
คำอธิบาย: อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG ที่สดใส น่ารัก ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP เท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้ให้อ่านมากมายแล้วและจะทยอยวางอย่างต่อเนื่อง *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้เลย วันนี้ก่อนที่เงื่อนไขจะเปลี่ยนแปลง!*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
© 2026 คลังนิยายระดับ Luxury
AISOON • ไอศูรย์
AISOON • ไอศูรย์
