คลังนิยายระดับ Luxury
THE SCENT OF OLIVE AND SMOKE
กลิ่นมะกอกและควันไฟ
2 ♉ Taurus
AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction
©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
เรื่องย่อรวม
ตอนที่ 1 — “โต๊ะอาหารยาว”
— ย้ายเข้ามา
ล้อรถยนต์บดลงบนพื้นกรวดละเอียดของถนนส่วนตัวที่ทอดยาวผ่านแนวต้นมะกอกเก่าแก่ แสงสุดท้ายของวันกำลังคลี่ตัวเหนือยอดใบสีเขียวอมเงิน ทิ้งเงายาวทอดผ่านตัวรถคันเล็กของริสา ศุภดิษฐ์ ที่เคลื่อนตัวเข้ามาจอดใต้เฉลียงกว้างของคฤหาสน์หินโบราณอย่างเชื่องช้า ประตูไม้โอ๊กบานสูงถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของภาม ธนบดินทร์ ที่ยืนสงบนิ่งอยู่ตรงโถงทางเข้า กลิ่นอายของความชื้นในอากาศยามเย็นผสมผสานกับกลิ่นไม้เก่าลอยมาสัมผัสปลายจมูกของเธอทันทีที่ก้าวลงจากรถ กระเป๋าเดินทางหนังแท้สีเข้มสองใบถูกวางลงบนพื้นหินขัดอย่างเบามือด้วยฝีมือของพนักงานในบ้านที่ถอยกายออกไปอย่างรู้หน้าที่
ภามทอดสายตามองบุตรสาวของเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ตรงหน้า ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงเหลือเพียงไม่กี่ก้าวเมื่อเธอก้าวเข้ามาภายในอาณาเขตของเขา ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบสามปีในเสื้อเชิ้ตพับแขนสีเข้มดูสุขุมและทรงพลังเกินกว่าที่เธอจำได้ในความทรงจำวัยเยาว์ นัยน์ตาคมกริบของเขาจับจ้องใบหน้าเนียนใสของหญิงสาวรุ่นลูกที่เพิ่งย้ายเข้ามาพำนักในฐานะเด็กฝึกงานอย่างเงียบเชียบ ปลายนิ้วของเขาขยับสัมผัสนาฬิกาข้อมือเรือนเหล็กช้าๆ เป็นจังหวะที่มั่นคง
“ห้องชุดฝั่งตะวันตกกว้างขวางและมองเห็นวิวโรงบ่มได้ชัดเจนกว่า”
เสียงทุ้มต่ำของภามเปรยขึ้นเรียบๆ สายตาของเขายังคงจับจ้องที่ดวงตากลมโตของริสาที่ไม่มีแววตื่นตระหนกต่อความโอ่อ่าของสถานที่แห่งนี้ ริสาขยับรอยยิ้มบางเบาอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ ปลายนิ้วของเธอกระชับสายกระเป๋าถือใบเล็กแน่นขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตาไปทางปีกตะวันออกของคฤหาสน์ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนที่อยู่ใกล้กับห้องครัวหลักของบ้านมากที่สุด
“หนูเลือกห้องเล็กฝั่งตะวันออกไว้แล้วค่ะคุณอา ห้องนั้นสว่างพอดีในตอนเช้าและได้กลิ่นขนมปังอบใหม่ชัดเจนที่สุด”
ภามนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งกับคำตอบที่แสดงความดื้อรั้นอย่างสุภาพของเธอ สายตาของเขาจับจ้องที่วงหน้าของหญิงสาวเนิ่นนานคล้ายกำลังประเมินความเปลี่ยนแปลงของเด็กหญิงในวันวานที่บัดนี้เติบโตจนโครงหน้าและทรวดทรงเริ่มฉายแววความเป็นสตรีอย่างเต็มตัว แสงและเงาจากไฟกิ่งทรงคลาสสิกบนผนังทอดจับที่ลาดไหล่บางของเธอ ชายหนุ่มใหญ่ขยับกายถอยเปิดทางให้เธอเดินนำไปยังทิศทางที่เธอเลือกเอง ความเงียบงันที่เข้าปกคลุมรอบตัวในวินาทีนั้นบ่งบอกว่ารายละเอียดเล็กๆ ในคฤหาสน์หลังนี้กำลังจะเริ่มเปลี่ยนไปเพราะการมาถึงของเธอ
— ข่าวเช้ากับขนมปังไหม้
สายฝนยามเช้าโปรยปรายลงมากระทบกระจกหน้าต่างบานสูงของห้องครัวเปิดในเช้าวันต่อมา แสงสลัวโทนเทาอมฟ้าสาดส่องเข้ามาภายในโถงกว้าง ทิ้งเงาทอดยาวของเฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อหนาลงบนพื้นผิวหินขัดที่เย็นเยียบ ภามนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักสูงตรงหัวโต๊ะอาหารไม้โอ๊กยาว นิ้วมือของเขากรัดเปลี่ยนหน้าหนังสือพิมพ์เศรษฐกิจรายวันอย่างเชื่องช้า สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่ตรงคอลัมน์สังคมที่ปรากฏภาพถ่ายตัวเขาในสูทสากลสีเข้ม กำลังยืนเคียงข้างเชฟหญิงชื่อดังในงานเปิดตัวไวน์เมื่อสัปดาห์ก่อน ข้อความในนั้นพยายามโยงความสัมพันธ์ทางธุรกิจให้กลายเป็นเรื่องส่วนตัวตามขนบข่าวบันเทิง
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่คุ้นเคยขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับกลิ่นหอมอบอวลของเนยสดและแป้งสาลีที่เริ่มเปลี่ยนสภาพ ริสาในชุดลำลองเนื้อผ้าลินินสีครีมตัวบางเดินเข้ามาในส่วนของพื้นที่ครัว ปลายนิ้วของเธอจับที่จับของเครื่องปิ้งขนมปังโบราณด้วยความรีบร้อนเกินกว่าปกติเล็กน้อย จนเกิดเสียงกระทบกันของโลหะที่ดังแทรกผ่านความเงียบ กลุ่มควันจางๆ ที่มาพร้อมกับกลิ่นไหม้ของขอบขนมปังโชยออกมาจากเครื่องปิ้ง ลอยละล่องตัดกับแสงสว่างจากโคมไฟระย้า เป็นสัญญาณบ่งบอกความผิดพลาดอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนจากคนที่พิถีพิถันเรื่องอาหารเสมอ
ภามละสายตาจากแผ่นกระดาษในมือแล้วทอดสายตามองตรงไปยังแผ่นหลังเหยียดตรงของหญิงสาวที่ยืนนิ่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว จังหวะการหายใจของเธอดูถี่กระชั้นขึ้นเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าความเงียบถูกทำลายลงด้วยความสะเพร่าของตัวเอง ชายวัยสี่สิบสามปีขยับตัวเปลี่ยนท่าทาง นั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสุขุม ผิวเนื้อบริเวณขมับของเขาขยับเล็กน้อยตามแรงบดของสันกราม ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำและเรียบสนิทของเขาจะดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของห้องอาหาร
“หึง?”
คำถามสั้นๆ ทว่าทรงพลังนั้นทำให้ร่างของริสาชะงักไปในทันที ปลายนิ้วของเธอที่กำลังจับจานเซรามิกสั่นไหวเล็กน้อยจนขอบจานครูดกับพื้นหินแกรนิตเบาๆ เธอค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเจ้าของบ้าน ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องตรงไปยังนัยน์ตาเรียบนิ่งของภามที่ไม่มีกระแสความล้อเลียนใดๆ ปรากฏอยู่ ลมหายใจของเธอทอดลงยาวหนึ่งจังหวะคล้ายต้องการควบคุมความรู้สึกภายในใจให้สงบลง ก่อนที่ริมฝีปากของเธอจะขยับเอ่ยประโยคที่ตรงไปตรงมา
“ถ้าตอบว่าใช่ คุณอาจะเลิกเจอเธอไหมคะ”
ภามไม่ได้เอ่ยคำใดตอบกลับมาในตอนนั้น สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่วงหน้าเนียนใสของเด็กสาวที่เขาเห็นมาตั้งแต่เยาว์วัย ความเงียบงันแผ่ซ่านเข้ามาคั่นกลางระหว่างระยะห่างของคนทั้งสอง มีเพียงเสียงสายฝนภายนอกที่ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างสม่ำเสมอ ชายหนุ่มใหญ่อาวุโสทำเพียงพับหนังสือพิมพ์ในมือลงอย่างเป็นระเบียบ แล้วยกแก้วกาแฟดำที่ไร้ความหวานขึ้นจรดริมฝีปาก ทว่าในเช้าวันต่อมา ข่าวคราวการร่วมงานทั้งหมดระหว่างเขากับเชฟสาวคนดังกล่าวกลับถูกถอดออกจากตารางงานในระบบบริหารจัดการของเครือธนบดินทร์จนหมดสิ้น ราวกับมันไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก
— มื้อค่ำที่เงียบเชียบ
บรรยากาศภายในห้องอาหารยามค่ำคืนถูกโอบล้อมด้วยความเงียบสงบ แสงไฟสีวอร์มไลท์จากเชิงเทียนทองเหลืองบนโต๊ะอาหารยาวสะท้อนกับแก้วคริสตัลจนเกิดเป็นแสงระยิบระยับขับเน้นความหรูหราแบบคลาสสิก พื้นที่ของโต๊ะอาหารที่ยาวเกินไปสำหรับคนสองคนมักทำให้เกิดระยะห่างที่เหินห่างเสมอ ทว่าในค่ำคืนนี้ ริสากลับเลือกที่จะเดินถือจานอาหารของเธอตรงเข้ามานั่งลงบนเก้าอี้ตัวข้างๆ ภาม ซึ่งเป็นฝั่งเดียวกันกับเขา โดยไม่มีการเอ่ยปากขออนุญาตตามมารยาทเดิมที่เคยปฏิบัติ
ภามปัดผ้าเช็ดปากสีขาวสะอาดลงบนตักช้าๆ เขาเบือนสายตาจากจานเนื้อแกะอบซอสมะกอกมามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย ระยะห่างที่ลดลงจนเหลือเพียงไม่ถึงหนึ่งคืบทำให้เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ป่าที่ผสมผสานกับกลิ่นกายตามธรรมชาติของเธอลอยมาแตะจมูกอย่างแผ่วเบา จังหวะการหายใจของคนทั้งสองเริ่มสอดประสานกันในความเงียบ มีเพียงเสียงส้อมและมีดที่กระทบกับจานเซรามิกเป็นครั้งคราว ทว่ากลับมีแรงกดดันบางอย่างที่เย้ายวนลอยอวลอยู่รอบตัว
ชายหนุ่มใหญ่วัยสี่สิบสามปีไม่ได้เอ่ยตำหนิหรือแสดงท่าทีอึดอัดต่อการรุกล้ำอาณาเขตส่วนตัวของเธอในครั้งนี้ เขายังคงรักษาท่วงท่าที่สง่างามไว้ได้อย่างมั่นคง ปลายนิ้วขยับจับก้านแก้วไวน์แดงสายพันธุ์ดีของเขาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเลื่อนแก้วน้ำสีทับทิมนั้นไปวางไว้ให้ใกล้กับมือของเธอมากขึ้นเอง เป็นการต้อนรับการเข้ามาของเธอสู่อาณาเขตของเขาอย่างเงียบเชียบและทรงพลังที่สุดในค่ำคืนนั้น
ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่
AISOON • ไอศูรย์
