— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury
คลังนิยายระดับ Luxury
THE SCENT OF OLIVE AND SMOKE
2 ♉ Taurus
(กลิ่นมะกอกและควันไฟ)
AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction
©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 — “ข่าวเช้ากับขนมปังไหม้”
สายฝนยามเช้าทอดสายลงมาอย่างเชื่องช้าเหนือหุบเขาทางตอนใต้ ละอองน้ำละเอียดเกาะพราวบนกระจกหน้าต่างบานสูงของคฤหาสน์หินเก่า แสงสว่างของวันใหม่มีเพียงความสลัวรางที่ขับให้เปลวไฟในเตาผิงมุมห้องทำงานส่วนตัวดูเด่นชัดขึ้นมา ภาม ธนบดินทร์ ขยับตัวบนเก้าอี้หนังแท้สีเข้ม นัยน์ตาสุขุมทอดมองหน้าหนังสือพิมพ์ธุรกิจฉบับเช้าที่วางราบอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊กหนา ข้างแก้วกาแฟดำที่เริ่มคลายความร้อนลงไปทีละน้อย หน้าสังคมส่วนล่างปรากฏภาพถ่ายขาวดำของตัวเขาเองในงานเลี้ยงการกุศลเมื่อสัปดาห์ก่อน ข้างกายมีร่างระหงของเชฟสาวชื่อดังระดับมิชลินสตาร์ที่กำลังเป็นกระแสในแวดวงสังคมชั้นสูง พาดหัวข่าวใช้ถ้อยคำโปรยอย่างสุภาพทว่าแฝงนัยถึงความสัมพันธ์บทใหม่ของเจ้าของอาณาจักรอาหารและไวน์ระดับโลก
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่คุ้นเคยปลุกให้ภามเงยหน้าขึ้นจากแผ่นกระดาษ กลิ่นไหม้จางๆ ที่ลอยมาตามทางเดินยาวขัดกับความสมบูรณ์แบบที่เคยเกิดขึ้นเป็นประจำในคฤหาสน์หลังนี้ ร่างโปร่งบางของริสา ศุภดิษฐ์ เดินเข้ามาในพื้นที่ห้องครัวเปิดที่เชื่อมต่อกับส่วนพักผ่อน ปลายนิ้วของเธอขาวซีดเล็กน้อยยามที่หยิบจับถาดโลหะซึ่งมีแผ่นขนมปังโฮลวีตอบจนขอบเกรียมดำค้างอยู่ด้านบน ท่าทางนิ่งสนิทและแววตาสั่นไหวคู่นั้นดูขัดกับความเชี่ยวชาญในการทำอาหารที่เธอเคยแสดงให้เห็นอยู่เสมอตั้งแต่ยังเยาว์วัย
ภามเลื่อนแว่นสายตาลงเล็กน้อย พลางทอดสายตามองท่าทีกระสับกระส่ายที่ซ่อนอยู่ใต้ท่วงท่าสง่างามของบุตรสาวของเพื่อนสนิท ลมหายใจของเขาผ่อนออกช้าๆ จนเกิดเป็นไอจางท่ามกลางความเย็นของอากาศยามเช้า สองเท้าก้าวเดินอย่างมั่นคงผ่านพื้นหินขัดเนื้อละเอียดข้ามไปยังส่วนครัว ระยะห่างระหว่างเขาและเธอลดลงจนเหลือเพียงไม่กี่ก้าว กลิ่นไอร้อนขมๆ จากขนมปังไหม้ปะทะเข้ากับกลิ่นกายสะอาดอันเป็นเอกลักษณ์ของเด็กสาววัยยี่สิบปีที่เขาเฝ้ามองการเจริญเติบโตมาโดยตลอด
“หึง?”
น้ำเสียงต่ำลึกและราบเรียบของภามเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ สองมือของเขาประสานกันหลวมๆ อยู่ด้านหลัง สายตาคมปลาบจับจ้องไปที่ดวงหน้าหวานที่ไม่ยอมหันมาสบตาในตอนแรก
ริสาเงยหน้าขึ้นมองทันที ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยคล้ายกับถูกจับความคิดได้ ปลายนิ้วของเธอปล่อยจากขอบถาดโลหะก่อนจะกำเข้าหากันแน่น ลมหายใจของเด็กสาวสะดุดไปหนึ่งจังหวะสั้นๆ ท่ามกลางความเงียบที่มีเพียงเสียงฝนตกกระทบหลังคาหินด้านนอก
“ถ้าตอบว่าใช่ คุณอาจะเลิกเจอเธอไหมคะ”
น้ำเสียงของเธอยังคงนุ่มนวลและอ่อนหวานทว่าแฝงความดื้อรั้นอยู่ในที แววตาที่จ้องตรงมาไม่มีรอยล้อเล่น มีเพียงความจริงจังที่ซ่อนอยู่ใต้กรอบของกิริยามารยาทที่ถูกอบรมมาอย่างดี
ภามไม่ได้เอ่ยคำใดตอบกลับไปในวินาทีนั้น เขาเพียงแต่มองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอช้าๆ นิ่งนานจนความเงียบงันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดที่แสนเย้ายวน ก่อนที่เขาจะหันหลังเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานเพื่อจัดการกับกาแฟดำที่เหลืออยู่ โดยปล่อยให้คำถามของเธอพังทลายลงไปกับสายลมเย็นที่พัดผ่านรอยต่อของบานหน้าต่าง
ทว่าในเช้าวันต่อมา บนโต๊ะทำงานของภามไม่มีหน้าหนังสือพิมพ์ฉบับเดิมวางอยู่อีกต่อไป แฟ้มตารางงานส่วนตัวที่เลขานุการส่งมาทางแท็บเล็ตปรากฏการลบรายชื่อของเชฟสาวคนดังกล่าวออกจากรายการนัดหมายทั้งหมดในรอบเดือนอย่างหมดจด ราวกับว่าบุคคลในข่าวไม่เคยมีตัวตนอยู่ในแผนการดำเนินชีวิตของเขาตั้งแต่แรก
…..
ประตูไม้โอ๊กบานใหญ่ของคฤหาสน์ถูกเปิดออกอีกครั้งในบ่ายวันถัดมา พร้อมกับการก้าวเข้ามาของริสาในฐานะผู้อยู่อาศัยคนใหม่ กระเป๋าเดินทางหนังแท้สีคลาสสิกเพียงไม่กี่ใบถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบตรงโถงทางเดินกลาง แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านหมู่เมฆหลังฝนตกทอดเงายาวของหญิงสาวลงบนพื้นหิน ภามยืนกอดอกพิงเสาหินโบราณ มองดูร่างบางที่ปฏิเสธการช่วยเหลือจากพนักงานในบ้านเพื่อถือกระเป๋าใบเล็กด้วยตนเอง
ริสาไม่เลือกเดินขึ้นบันไดวนไปยังปีกตะวันตกซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องสวีทหรูหราสำหรับแขกผู้มาเยือน สองเท้าของเธอกลับก้าวเดินอย่างมั่นคงไปยังทางเดินฝั่งตะวันออกอันเป็นพื้นที่เก่าแก่และสงบเงียบ ตัวห้องขนาดกะทัดรัดที่ตั้งอยู่เกือบสุดทางเดินมีความเชื่อมต่อโดยตรงกับส่วนเตรียมอาหารด้านล่างผ่านทางบันไดไม้เล็กๆ มุมห้อง
“ห้องใหญ่กว่านี้ยังว่าง”
ภามเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ขณะที่ก้าวตามมาหยุดยืนอยู่ตรงกรอบประตูห้องพักฝั่งตะวันออก สายตาของเขากวาดมองพื้นที่ที่มีเพียงเตียงสี่เสาผ้าลินินสีครีมและโต๊ะเขียนหนังสือโบราณ ซึ่งดูเล็กเกินไปสำหรับฐานะบุตรสาวนักธุรกิจสายการเงินระดับประเทศ
“แต่ห้องนี้ได้กลิ่นขนมปังตอนเช้าค่ะ”
ริสาหันกลับมาประจันหน้าช้าๆ ปลายนิ้วของเธอวางลงบนขอบบานประตูไม้ที่หยาบกระด้าง แสงสีทองอ่อนยามบ่ายที่ส่องผ่านหน้าต่างบานแคบตกกระทบซีกหน้าหนึ่งของเธอ เผยให้เห็นผิวแก้มเนียนละเอียดและริมฝีปากที่ขยับยิ้มบางเบาอย่างเป็นธรรมชาติ ความสดใสแฝงความลึกลับของวัยสาวสะท้อนผ่านดวงตาที่จับจ้องมองเขาอย่างไม่ลดละ
ภามนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ สายตาของเขาตรึงอยู่กับดวงหน้าของเธออยู่อย่างนั้น นานจนความเงียบในโถงทางเดินเริ่มหนาแน่นขึ้น ลมหายใจเข้าออกที่เชื่องช้าของเขาเป็นสิ่งเดียวที่เคลื่อนไหว ความรู้สึกบางอย่างที่เคยหยุดนิ่งมานานปีคล้ายจะขยับขับเคลื่อนเมื่อตระหนักว่า เด็กหญิงตัวเล็กที่เคยวิ่งเล่นในสวนวันนั้น ได้เติบโตขึ้นจนกลายเป็นหญิงสาวเต็มตัวที่มีแรงดึงดูดอย่างมหาศาลในทุกย่างก้าวแล้วจริงๆ
…..
เครื่องแก้วเจียระไนสะท้อนแสงไฟจากเทียนไขเล่มหนาบนโต๊ะอาหารยาวที่ทำจากไม้แผ่นเดียว ความยาวของมันเกือบสิบเมตรถูกออกแบบมาเพื่อรองรับการจัดเลี้ยงระดับผู้นำธุรกิจ ทว่าในค่ำคืนนี้ กลับมีเพียงร่างของชายวัยสี่สิบสามปีนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะเพียงลำพัง ความเงียบสงบภายในห้องโถงกว้างขวางถูกขับเน้นด้วยเสียงเพลงคลาสสิกจางๆ ที่เปิดคลอไว้เบาๆ จากเครื่องเสียงโบราณมุมห้อง
เสียงจานกระเบื้องเคลือบเนื้อดีกระทบกับพื้นไม้ดังขึ้นในระยะที่ใกล้กว่าปกติ ภามละสายตาจากแก้วไวน์แดงในมือ มองดูริสาที่ถือจานอาหารของตนเองเดินตรงเข้ามาแทนที่จะนั่งลงในตำแหน่งฝั่งตรงข้ามที่ห่างออกไปหลายเมตร หญิงสาวกลับเลื่อนเก้าอี้ตัวที่อยู่ถัดจากเขาไปเพียงตำแหน่งเดียวลงนั่ง โดยไม่เอ่ยขออนุญาตตามมารยาทสากล
ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองลดลงจนสามารถรับรู้ถึงกระแสความอบอุ่นจากร่างกายของกันและกัน กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะกอกผสมผสานกับกลิ่นชาอ่อนๆ ที่ติดอยู่บนเสื้อผ้าของเธอ ลอยเข้ามาแทนที่กลิ่นอายความเย็นเยียบของห้องโถงหิน
ภามไม่ได้แสดงท่าทีติติงหรือขยับถอยห่าง นัยน์ตาคมกริบเพียงจ้องมองเสี้ยวหน้าของเด็กสาวที่กำลังจัดวางช้อนส้อมด้วยท่าทางราบเรียบราวกับเป็นเรื่องปกติธรรมดา นิ้วมือหนาของเขาที่จับก้านแก้วไวน์คริสตัลคลายออกช้าๆ ก่อนจะเลื่อนแก้วเครื่องดื่มสีแดงเข้มข้นขวดพิเศษของตนเองไปวางไว้ใกล้กับมือของเธอมากขึ้นจนเกือบชิด
ปลายนิ้วของริสาชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นแก้วไวน์ที่ถูกส่งมาให้ สายตาของเธอช้อนขึ้นสบกับสายตาของเขาในความสลัวรางของแสงเทียน ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากริมฝีปากของทั้งคู่ มีเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสานกันในความเงียบ และความรู้สึกอุ่นซ่านที่ค่อยๆ แผ่ขยายออกไปครอบครองพื้นที่บนโต๊ะอาหารที่เคยเหน็บหนาวและยาวไกลเกินไปสำหรับคนสองคน
นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น
เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:
• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน
ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่
.⋆｡˚ หากความเจ็บปวดในหน้ากระดาษทำให้คุณเหนื่อยล้า... ลองเปลี่ยนมาสัมผัสความหฤหรรษ์ที่ปลุกเร้าทุกความรู้สึกดูไหม? เพราะที่นี่... เราไม่ได้มีเพียงเรื่องราวที่เย้ายวนใจ แต่เรามีความเร่าร้อนที่รอให้คุณมาพิสูจน์
คำอธิบาย: อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG ที่สดใส น่ารัก ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP เท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้ให้อ่านมากมายแล้วและจะทยอยวางอย่างต่อเนื่อง *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้เลย วันนี้ก่อนที่เงื่อนไขจะเปลี่ยนแปลง!*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
© 2026 คลังนิยายระดับ Luxury
AISOON • ไอศูรย์
AISOON • ไอศูรย์
