[3] The Sovereign’s Heart ♈ อาณาจักรไร้รัก

The Sovereign’s Heart ♈ อาณาจักรไร้รัก

The Sovereign’s Heart ♈ อาณาจักรไร้รัก

AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction

©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 : พายุในเรือนกระจก

เรือนกระจกด้านทิศใต้ของคฤหาสน์อาบไล้ด้วยแสงบ่ายสีอ่อน หลังคากระจกสูงรับละอองฝนที่ยังตกปรอยเป็นระยะ เสียงหยดน้ำกระทบแผ่นกระจกดังแผ่วคล้ายจังหวะดนตรีเบาๆ ภายในอบอวลด้วยกลิ่นดินชื้น กลิ่นเปลือกไม้ และความหอมละเอียดอ่อนของกล้วยไม้หายากที่แขวนเรียงรายอยู่เหนือศีรษะ

ไอรินเดินทอดฝีเท้าไปตามทางเดินหินแคบๆ พลางสูดลมหายใจลึก หลังจากใช้เวลาทั้งเช้ากับรายงานการเงินและคำถามที่กวินท์โยนไว้ให้ ความคิดของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับประโยคเดิม

"คนที่อยู่รอดในตลาด คือคนที่รู้ว่าตัวเองยังไม่รู้"

เธอไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดกับคำพูดนั้น หรือกำลังพยายามพิสูจน์ว่ามันผิดกันแน่

ปลายทางของเรือนกระจก ชายร่างสูงกำลังใช้กรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้แห้งออกจากต้นกุหลาบอังกฤษอย่างใจเย็น เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนถึงข้อศอกเผยให้เห็นท่อนแขนที่แข็งแรงจากการทำงานจริง ไม่ใช่กล้ามเนื้อที่เกิดจากการออกกำลังกายในฟิตเนสเพียงอย่างเดียว

เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า

"อ่านเอกสารจบแล้วหรือ"

ไอรินพยักหน้าเบาๆ

"บางส่วน"

"แล้วได้คำตอบไหม"

"ได้คำถามเพิ่ม"

กวินท์ยิ้มบางๆ

"ถือว่าเริ่มต้นได้ดี"

คำตอบนั้นทำให้เธอส่ายหน้าอย่างระอา

"คุณตอบแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า"

"ไม่"

เขาวางกรรไกรลงบนโต๊ะไม้

"ส่วนใหญ่เขาไม่ถาม"

ไอรินเดินเข้ามาหยุดข้างโต๊ะ ปลายนิ้วลูบผ่านใบกล้วยไม้ที่มีหยดน้ำเกาะพราว

"ฉันยังคิดว่าคุณประเมินฉันต่ำเกินไป"

กวินท์มองเธออย่างเงียบงัน

"เพราะอายุ?"

"เพราะคุณเห็นฉันเป็นลูกสาวของเพื่อน"

เธอตอบตรงๆ

"คุณเลยคิดว่าฉันต้องมีคนคอยประคองตลอด"

กวินท์ใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนตอบ

"ผมไม่เคยประเมินคุณต่ำ"

"แต่ผมประเมินความเสี่ยงสูง"

ไอรินขมวดคิ้ว

"ต่างกันยังไง"

"ต่างมาก"

เขาเดินไปหยุดข้างต้นเมเปิลญี่ปุ่นในกระถางขนาดใหญ่ ก่อนใช้มือแตะลำต้นเบาๆ

"ต้นนี้แข็งแรง"

"แต่ถ้าผมปล่อยให้มันรับแดดเต็มวันทั้งที่เพิ่งย้ายกระถาง มันก็ตายได้"

เขาหันกลับมามองเธอ

"ไม่ใช่เพราะมันอ่อนแอ"

"แต่เพราะจังหวะยังไม่เหมาะ"

ไอรินเงียบไป

เธอรู้ว่าเขาไม่ได้กำลังพูดถึงต้นไม้เพียงอย่างเดียว

"คุณกำลังเปรียบเทียบฉันกับต้นไม้?"

"ผมกำลังเปรียบเทียบการเติบโต"

เขาตอบอย่างเรียบง่าย

"ทุกอย่างมีจังหวะของมัน"

คำตอบนั้นทำให้เธอถอนหายใจ

"คุณรู้ไหมว่า...บางครั้งคุณพูดเหมือนคนแก่"

กวินท์หัวเราะเบาๆ

"อายุสี่สิบสอง"

เขาเหลือบมองเธอ

"ฟังดูแก่สำหรับคนอายุยี่สิบสินะ"

ไอรินเผลอยิ้ม

"นิดหน่อย"

บรรยากาศที่เคยตึงเครียดคลายตัวลงอย่างไม่รู้ตัว

เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ยืนคุยกันโดยไม่มีเรื่องพอร์ตลงทุนหรือคำสั่งใดๆ เข้ามาคั่นกลาง

กวินท์หยิบบัวรดน้ำขึ้นส่งให้เธอ

"ช่วยผมหน่อย"

ไอรินรับมาถืออย่างงุนงง

"ฉันไม่เคยดูแลต้นไม้"

"ดี"

"ต้นไม้ไม่สนใจประสบการณ์"

"มันสนใจว่าคุณใส่ใจหรือเปล่า"

เธอส่ายหน้าอย่างขำๆ แต่ก็ทำตามที่เขาบอก

สายน้ำไหลช้าๆ ลงสู่โคนต้นกล้วยไม้

ไม่นานนัก น้ำเริ่มเอ่อล้นออกนอกกระถาง

"พอแล้ว"

กวินท์เอื้อมมือมาปิดหัวบัวรดน้ำ

ปลายนิ้วของทั้งสองแตะกันเพียงเสี้ยววินาที

ต่างฝ่ายต่างชะงักเล็กน้อย

ไอรินรีบดึงมือกลับอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนก้มมองหยดน้ำที่กระเด็นเปื้อนหลังมือของตัวเอง

"มากไปใช่ไหม"

เธอถามเบาๆ

"ใช่"

กวินท์ตอบ

"คนส่วนใหญ่คิดว่าของดีต้องให้เยอะ"

"แต่ต้นไม้ตายเพราะน้ำมากกว่าน้ำน้อย"

เขาหยุดครู่หนึ่ง

ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ

"การลงทุนก็เหมือนกัน"

"ความมั่นใจมากเกินไป อันตรายกว่าความไม่มั่นใจ"

ไอรินหัวเราะออกมาเบาๆ

"สุดท้ายก็วกกลับมาเรื่องลงทุนจนได้"

"เพราะคุณกำลังเรียนเรื่องนั้น"

เขาตอบพร้อมรอยยิ้มจางๆ

เธอสบตาเขาอยู่ครู่หนึ่ง

ดวงตาคู่นั้นยังคงนิ่ง สุขุม และอ่านยากเหมือนเดิม

แต่ต่างจากวันแรก...

เธอเริ่มมองเห็นความอดทนที่ซ่อนอยู่ภายใต้บุคลิกเย็นชา

ชายคนนี้ไม่เคยเร่งให้เธอเชื่อ

ไม่เคยบังคับให้เธอยอมรับ

เขาเพียงยืนอยู่ตรงนั้น คอยตั้งคำถาม และปล่อยให้เธอค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง

เสียงฟ้าร้องดังครืนอยู่ไกลๆ

ลมเย็นพัดผ่านช่องระบายอากาศของเรือนกระจก ทำให้ใบไม้ไหวพร้อมกันทั้งแถบ

ไอรินหันมองออกไปนอกกระจก

ฝนกำลังจะตกอีกระลอก

"ดูเหมือนเราจะกลับเข้าบ้านไม่ได้สักพัก"

เธอพูด

กวินท์มองเม็ดฝนที่เริ่มโปรยลงมา ก่อนพยักหน้า

"บางครั้ง"

เขากล่าวพลางมองสายฝนที่ค่อยๆ หนาแน่นขึ้น

"พายุไม่ได้มีไว้ให้เราวิ่งหนี"

"แต่มันบังคับให้เราหยุด...แล้วมองสิ่งที่มองข้ามมาตลอด"

ไอรินไม่ได้ตอบ

เธอเพียงยืนอยู่ข้างเขา มองสายฝนที่ไหลอาบกระจกใสบานใหญ่

ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองยังคงเท่าเดิม

แต่ความรู้สึกที่มีต่อกัน...

ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว


⋆。˚ The Legacy Collection ⋆。˚

นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น

เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:


• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน

ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่

Niyay Z A P !
.⋆。˚ หากความเจ็บปวดในหน้ากระดาษทำให้คุณเหนื่อยล้า... ลองเปลี่ยนมาสัมผัสความหฤหรรษ์ที่ปลุกเร้าทุกความรู้สึกดูไหม? เพราะที่นี่... เราไม่ได้มีเพียงเรื่องราวที่เย้ายวนใจ แต่เรามีความเร่าร้อนที่รอให้คุณมาพิสูจน์
คำอธิบาย: อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG ที่สดใส น่ารัก ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP เท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้ให้อ่านมากมายแล้วและจะทยอยวางอย่างต่อเนื่อง *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้เลย วันนี้ก่อนที่เงื่อนไขจะเปลี่ยนแปลง!*

นิยาย : อ่านฟรี
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้

นิยายที่แนะนำ

[5] The Sovereign’s Heart ♈ อาณาจักรไร้รัก

The Sovereign’s Heart  ♈  อาณาจักรไร้รัก AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction ©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพ...

นิยายที่ได้รับความนิยม