— AISOON • ไอศูรย์ —
คลังนิยายระดับ Luxury
คลังนิยายระดับ Luxury
ลิขิตรัก CEO
ตอนที่ 2: เพลิงลามเหนือสายน้ำ
แสงไฟสีวอร์มไลท์ภายในห้องทำงานส่วนตัวอันหรูหราถูกปรับระดับความสว่างลงอัตโนมัติเมื่อค่ำคืนล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเวลาดึกสงัด มีเพียงแสงสะท้อนจากดวงไฟระยิบระยับของตึกระฟ้าภายนอกกระจกหน้าต่างบานยักษ์ที่ทอดเงายาวลงมาบนพื้นพรมขนสัตว์หนานุ่ม
"อื้อ... คุณอา..." ลมหายใจที่หอบกระชั้นของเจย์ซีดังสะท้อนในความเงียบ แผ่นหลังบางของเธอแนบสนิทอยู่กับขอบโต๊ะทำงานไม้มะฮอกกานีตัวหนาที่เย็นเฉียบ ตัดกับความร้อนผ่าวจากร่างกายกำยำของอาทิตย์ที่ยังคงเบียดเสียดเข้าหาอย่างไม่เปิดโอกาสให้ก้าวถอย
เสียงหวานครางประท้วงอย่างแผ่วเบาในคอเมื่อชายหนุ่มละริมฝีปากจากซอกคอขาวระหงขึ้นมาคลอเคลียอยู่ตรงมุมปากอิ่ม มือบางทั้งสองข้างที่เคยกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่นเริ่มไร้เรี่ยวแรง ความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านจากฝ่ามือหนาที่เลื่อนลงมาบีบเฟ้นเอวบางอย่างหนักหน่วงทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะละลายลงไปบนพื้น แต่กระนั้น ความถือดีและความจองหองที่ยังคงตกค้างอยู่ในอกก็ทำให้เธอพยายามเบือนหน้าหนีสัมผัสที่รุกรานอย่างอุกอาจนั้น
อาทิตย์ไม่ได้แสดงอาการทุกข์ร้อนใจกับท่าทีของหญิงสาว เขากลับใช้ความนิ่งและความได้เปรียบทางร่างกายกดน้ำหนักตัวเข้าหามากขึ้น มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมายังคงล็อกปลายคางมนของเธอไว้ตรึงให้อยู่กับที่ สายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยประกายของนักล่าจดจ้องดวงตากลมโตที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาและแรงอารมณ์อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ความเป็นผู้นำและอำนาจที่เหนือกว่าแสดงออกชัดเจนในทุกการเคลื่อนไหวที่ไม่มีความลังเล
"บอกอาสิ เจย์ซี ว่าเธอจะยอมแก้แบบงานตามที่ผมสั่ง หรืออยากจะอยู่รับ 'บทลงโทษ' ในห้องนี้ต่อจนถึงเช้า"
น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าชิดริมฝีปากบาง กระแสเสียงนั้นไม่ได้มีความล้อเล่น แต่ขู่บังคับด้วยแรงปรารถนาที่คุกรุ่นอย่างเด่นชัด ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดผิวแก้วเนียนจนหญิงสาวต้องหดคอหนีด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้
หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความกดดันและความเอาแต่ใจที่เคยเป็นอาวุธใช้ได้ผลเสมอมากลับใช้ไม่ได้ผลเลยกับผู้ชายตรงหน้า เธอรู้สึกโกรธตัวเองที่ร่างกายกลับทรยศตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างน่าอาย ความอ่อนไหวตามธรรมชาติของเธอทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อถูกรุกรานด้วยความเด็ดขาด
ร่างโปร่งบางสะท้านเฮือกเมื่อมือหนาของอาทิตย์เริ่มลูบไล้สูงขึ้นมาจากสะโพกมนผ่านเนื้อผ้าไหมซาตินละเอียดอ่อน เลื่อนไล้ขึ้นมาจนถึงชายโครงและหยุดอยู่ตรงฐานทรวงอกที่กำลังกระเพื่อมไหวตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว
"คุณอาฉวยโอกาส..." เจย์ซีเค้นเสียงรอดไรฟัน ดวงตาวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธที่ผสมปนเปไปกับความต้องการที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วในส่วนลึก "คุณอาใช้ตำแหน่งและกำลังมาบังคับหนู"
อาทิตย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักยกยิ้มบางเบาที่ดูร้ายกาจทว่าทรงเสน่ห์อย่างร้ายกาจ เขาไม่ปฏิเสธข้อกล่าวหานั้นเลย ตรงกันข้าม เขากลับพิสูจน์ให้เธอเห็นถึงอำนาจที่แท้จริงด้วยการก้มลงฝังคมเขี้ยวสลักรอยจางๆ ลงบนไหล่เนียนมนที่เสื้อเดรสซาตินหลุดลุ่ยลงไปกองอยู่ตรงต้นแขนเรียวบาง
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าใดไม่ทราบได้ เมื่อเจย์ซีสะดุ้งสุดตัว ฝังเล็บเล็กๆ จิกเข้าที่บ่าแกร่งของชายหนุ่มแน่น ความเสียวซ่านและแรงอารมณ์กระแทกกระทั้นจนเธอต้องแหงนศีรษะไปด้านหลัง หลับตาและครวญคราง ปล่อยให้ชายหนุ่มกุมอำนาจและตักตวงความหวานจากเรือนร่างของเธอตามใจชอบ
มีเพียงเสียงความเคลื่อนไหวอันเร่าร้อนและเสียงหอบหายใจที่ประสานกันเป็นจังหวะหนักแน่นอยู่ภายในห้องทำงานอันหรูหรา อาทิตย์ใช้ความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ที่เหนือกว่านำพาคุณหนูอารมณ์ศิลปินผู้ดื้อรั้นให้ตัดขาดจากโลกภายนอก เหลือเพียงความสัตย์จริงของสัญชาตญาณและการตอบสนองอันไร้เดียงสาทว่ายั่วยวนที่เธอมอบให้เขาอย่างจำนน
เมื่อพายุอารมณ์สงบลงชั่วคราว อาทิตย์ผละออกเพียงเล็กน้อยขยับเสื้อสูทของตนให้เข้าที่ ท่าทางของเขายังคงดูดีและภูมิฐานราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขัดกับเจย์ซีที่นั่งอยู่บนขอบโต๊ะด้วยสภาพเส้นผมยุ่งเหยิงและริมฝีปากบวมเจ่อ ชายหนุ่มใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดคราบน้ำตาที่แก้มเนียนของเธออย่างเบามือ ทว่าสายตายังคงเด็ดขาดไม่ผ่อนปรนใดๆ
"พรุ่งนี้เก้าโมงเช้า อาต้องเห็นพิมพ์เขียวฉบับแก้ไขวางอยู่บนโต๊ะตัวนี้ เจย์ซี" อาทิตย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง ก่อนจะก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ เป็นการปิดท้าย "กลับบ้านได้แล้ว เดี๋ยวอาให้คนขับรถไปส่ง"
© 2026 คลังนิยายระดับ Luxury
AISOON • ไอศูรย์
AISOON • ไอศูรย์
