The Sovereign’s Heart ♈ อาณาจักรไร้รัก
AISOON • ไอศูรย์ | Luxury Fiction
©️ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
บทที่ 1: อาณาจักรไร้รัก
เสียงฝนต้นฤดูซัดกระทบกระจกเต็มบานของคฤหาสน์สไตล์โมเดิร์นบนไหล่เขาดอยสุเทพดังเป็นจังหวะหนักแน่น เม็ดฝนไหลรวมกันเป็นสายยาวบดบังทิวทัศน์ของป่าสนด้านนอก เหลือเพียงภาพเลือนรางของเรือนกระจกและสวนหินที่ทอดตัวอยู่ท่ามกลางหมอกสีเทา
ภายในห้องรับแขก แสงไฟสีอำพันสะท้อนผ่านแก้วคริสตัลทรงสูงที่บรรจุไวน์แดงสีทับทิม กลิ่นผลไม้สุกผสานกลิ่นไม้โอ๊กเก่าลอยแผ่วอยู่ในอากาศ ไอรินนั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนังสีคาราเมล ดวงตาสีน้ำตาลเข้มทอดมองออกไปด้านนอกอย่างไร้อารมณ์
ชายคนหนึ่งกำลังยกกระถางต้นไม้ใบใหญ่ขึ้นจัดตำแหน่งใหม่ริมทางเดินหิน เขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนที่พับแขนถึงข้อศอก กางเกงยีนส์สีเข้มเปื้อนคราบดิน และรองเท้าบูตสำหรับทำสวนที่เปียกฝนจนขึ้นเงา การเคลื่อนไหวของเขาเรียบง่ายแต่มั่นคง ราวกับน้ำหนักหลายสิบกิโลกรัมไม่ได้สร้างภาระให้ร่างกายแม้แต่น้อย
ไอรินมองภาพนั้นด้วยสายตาเฉยชา
เธอคิดมาตลอดว่าเขาเป็นเพียงคนสวนของคฤหาสน์หลังนี้
กระทั่งชายคนนั้นเงยหน้าขึ้น
สายตาคมเข้มของเขามองทะลุกระจกหนาเข้ามาสบตาเธอโดยตรง ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีท่าทีหลบเลี่ยง มีเพียงความนิ่งของคนที่ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตัวเองให้ใครเห็น
เขาใช้หลังมือปาดหยดฝนออกจากหน้าผาก ก่อนจะยกกระถางใบสุดท้ายวางลงอย่างแม่นยำ
ไอรินถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอีกอึก
เสียงวางแก้วลงบนโต๊ะกระจกดัง "กึก" หนักกว่าที่ควรจะเป็น
ไม่นาน ประตูห้องรับแขกก็เปิดออก
กลิ่นฝนเย็นปะทะเข้ามาพร้อมกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ และกลิ่นไม้ซีดาร์จากน้ำหอมที่ติดอยู่บนตัวชายหนุ่ม เขาใช้ผ้าขนหนูสีขาวเช็ดหยดน้ำที่ปลายแขน ก่อนเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงบนิ่ง
"ไวน์ขวดนั้น..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น "...มันควรมีไว้สำหรับงานเลี้ยงของพ่อคุณในเดือนหน้า"
ไอรินเลิกคิ้ว
"ราคาของมันไม่ใช่ประเด็น แต่ไวน์แบบนี้ไม่ควรถูกเปิดเพราะอารมณ์"
เธอหัวเราะในลำคอ
"คุณเป็นคนสวนหรือผู้จัดการบ้านกันแน่ ถึงได้มีสิทธิ์มาสั่งฉัน"
ชายคนนั้นมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบๆ
"ผมชื่อกวินท์" เขาวางผ้าขนหนูลงบนพนักเก้าอี้ "และคฤหาสน์หลังนี้เป็นของผม"
ความเงียบตกลงมาทันที ไอรินนิ่งไปเพียงเสี้ยววินาที แม้สีหน้าจะยังพยายามรักษาความมั่นใจเอาไว้ แต่แววตากลับเผยความตกใจออกมาอย่างชัดเจน
เธอไม่เคยรู้ หรืออาจไม่เคยสนใจจะรู้ ว่าผู้ชายที่พ่อส่งให้ดูแลเธอในช่วงที่เดินทางไปต่างประเทศ ไม่ใช่เพียงเพื่อนสนิทของพ่อ แต่เป็นเจ้าของอาณาจักรแห่งนี้ทั้งหมด
"ต่อให้บ้านนี้เป็นของคุณ..." เธอตอบพลางลุกขึ้นยืน "...ฉันจะดื่มอะไร ก็เป็นสิทธิ์ของฉัน"
"จริง" กวินท์ตอบโดยไม่โต้แย้ง "แต่พอร์ตลงทุนของครอบครัวคุณไม่ใช่"
คำพูดสั้นๆ ทำให้ไอรินชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"...หมายความว่าอะไร"
กวินท์เดินผ่านเธอไปยังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กริมหน้าต่าง เปิดโน้ตบุ๊กที่วางอยู่ก่อนแล้ว พิมพ์รหัสผ่านเพียงไม่กี่ครั้ง หน้าจอแสดงระบบติดตามการลงทุนของบริษัทครอบครัวเธอ
"เช้านี้ คุณส่งคำสั่งซื้อหุ้นเทคโนโลยีสามรายการ" เขาเลื่อนข้อมูลให้เธอดู "โดยใช้บัญชีที่พ่อคุณอนุญาตให้ทดลองบริหาร"
ไอรินก้าวเข้ามาใกล้ทันที "คุณเข้าเครื่องฉัน?"
"ไม่" กวินท์ส่ายหน้า "ผมเป็นคนออกแบบระบบกำกับความเสี่ยงของพอร์ตนี้ตั้งแต่แรก ทุกคำสั่งที่มีวงเงินเกินระดับที่กำหนด ระบบจะแจ้งเตือนมาที่ผมโดยอัตโนมัติ"
น้ำเสียงของเขาไม่ได้กล่าวหา แต่ยิ่งสงบเท่าไร ไอรินกลับยิ่งรู้สึกเหมือนถูกเปิดโปง
เธอมองหน้าจออีกครั้ง ตัวเลข สีแดง สีเขียว และข้อมูลเรียงเต็มไปหมด
"คุณซื้อหุ้นเพราะเห็นกราฟกำลังขึ้น" กวินท์กล่าว "แต่ไม่ได้ดูว่าสภาพคล่องของบริษัทต้นสังกัดกำลังลดลง และอีกไม่กี่ชั่วโมงจะมีการประกาศงบการเงิน"
เขาเงยหน้ามองเธอ "ถ้าข้อมูลออกมาต่ำกว่าคาด ราคาจะไม่ได้ลงแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์"
ไอรินเม้มริมฝีปาก เธอศึกษาการลงทุนมาหลายเดือน แต่สิ่งที่เขาพูด...เธอไม่ทันคิดจริงๆ
"คุณกำลังสรุปว่าฉันโง่หรือ" เธอถามเสียงแข็ง
กวินท์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้าเบาๆ "ไม่"
"ผมกำลังบอกว่าคุณรีบเกินไป"
คำตอบนั้นทำให้ไอรินเงียบ
ไม่มีคำดูถูก ไม่มีการประชด แต่กลับทำให้เธอรู้สึกเสียหน้าเสียยิ่งกว่าการถูกตำหนิ
เธอก้าวเข้าไปจนหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงาน
ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่ก้าว
กวินท์หมุนเก้าอี้หันมาทางเธอ ดวงตาคมมองสบโดยไม่หลบเลี่ยง ความสุขุมของชายวัยสี่สิบสองปีตัดกับความร้อนแรงของหญิงสาววัยยี่สิบอย่างชัดเจน
"คุณคิดว่าฉันทำไม่ได้"
"ผมคิดว่าคุณยังประเมินความเสี่ยงไม่ครบ"
"ต่างกันตรงไหน"
"ต่าง" เขาตอบทันที "คนที่เก่ง มักเชื่อว่าตัวเองหาคำตอบได้"
"แต่นักลงทุนที่อยู่รอดนานที่สุด คือคนที่รู้ว่าตัวเองยังไม่รู้"
คำพูดนั้นทำให้ไอรินนิ่งไปอีกครั้ง
เธอไม่ยอมรับ แต่ก็เถียงไม่ได้
กวินท์ลุกขึ้นยืน ความสูงของเขาทำให้เธอต้องเงยหน้ามองโดยอัตโนมัติ
เขาเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดแก้วที่วางอยู่ข้างโต๊ะ ก่อนใช้มันซับหยดไวน์ที่ไหลเลอะบนพื้นกระจกอย่างใจเย็น
"พ่อคุณไม่ได้ฝากให้ผมเลี้ยงเด็ก" เขาพูดโดยยังไม่เงยหน้า "เขาฝากให้ผมเตรียมคุณให้พร้อมรับช่วงบริษัท"
ไอรินกำมือแน่น "แล้วถ้าฉันไม่ต้องการล่ะ"
กวินท์จึงเงยหน้าขึ้น สายตาคู่นั้นยังคงนิ่งเหมือนเดิม
"คุณมีสิทธิ์เลือก" เขาพูดช้าๆ "แต่ก่อนจะปฏิเสธอะไร คุณควรรู้ก่อนว่าตัวเองกำลังปฏิเสธอะไรอยู่"
เสียงฝนยังคงตกหนักอยู่ด้านนอก ไอรินยืนนิ่งอยู่กลางห้อง ความมั่นใจที่เธอพกติดตัวมาตลอดเริ่มเกิดรอยร้าวเล็กๆ เป็นครั้งแรก
และในวินาทีนั้นเอง...
เธอเริ่มเข้าใจว่า ชายคนนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เอาชนะได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยค
⋆｡˚ The Legacy Collection ⋆｡˚
นอกจากเรื่องราวระดับมาสเตอร์พีซที่กำลังดำเนินอยู่ ของ AISOON • ไอศูรย์ ท่านผู้อ่านยังสามารถร่วมเดินทางย้อนคืนสู่จุดเริ่มต้นผ่าน 'The Legacy Collection' ผลงานในความทรงจำที่ถ่ายทอดความปรารถนาและอารมณ์อันลุ่มลึกไว้อย่างเข้มข้น
เชิญเลือกครอบครองผลงานฉบับสมบูรณ์ที่พร้อมจะสะกดทุกโสตประสาทของคุณได้ที่คลังบรรณนิพพานตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทาง Link ด้านล่างนี้:
• #LuxuryFiction • #SophisticatedRomance • #AisoonLegacy • #EroticaArt • #นิยายระดับพรีเมียม • #สุนทรียภาพแห่งการอ่าน
ดื่มด่ำกับรสสัมผัสแห่งความเย้ายวนที่ยากจะลืมเลือน บทพิสูจน์ความหลงใหลที่คัดสรรมาเพื่อค่ำคืนที่แสนพิเศษของคุณที่นี่
.⋆｡˚ หากความเจ็บปวดในหน้ากระดาษทำให้คุณเหนื่อยล้า... ลองเปลี่ยนมาสัมผัสความหฤหรรษ์ที่ปลุกเร้าทุกความรู้สึกดูไหม? เพราะที่นี่... เราไม่ได้มีเพียงเรื่องราวที่เย้ายวนใจ แต่เรามีความเร่าร้อนที่รอให้คุณมาพิสูจน์
คำอธิบาย: อย่าลืมมาเป็นนักอ่าน VIP ของเราเพื่อรับสิทธิพิเศษเข้าถึงนิยายรักเรื่องใหม่ รวมถึงนิยายแปลสุดคลาสสิก อ่านได้เลยใน BLOG ที่สดใส น่ารัก ที่จะมอบให้แก่นักอ่าน VIP เท่านั้น เมื่อคุณนักอ่านสะสมครบเงื่อนไขแล้วสามรถ inbox นิยายในคลังของคุณมาอวดกันได้และรับ link ไปเลย! มีนิยายให้ให้อ่านมากมายแล้วและจะทยอยวางอย่างต่อเนื่อง *รับสิทธิพิเศษอ่านนิยายรสเข้มข้นใหม่ๆ อ่านจบเรื่องเลยได้เลย วันนี้ก่อนที่เงื่อนไขจะเปลี่ยนแปลง!*
🔺กดรับ link นิยายได้ที่รูปภาพบนนี้
